Zomerzonnewende. Ik heb het nooit bewust gevierd. Niet als kind, niet als jongvolwassene. Het kwam niet op mijn pad.

Pas in Afrika ontdekte ik tradities en verering waarvan ik voelde: dit zijn we in België kwijtgeraakt.

Maar dat bleek niet te kloppen. Ik moest zo ver van huis reizen om herinnerd te worden aan mijn eigen verlangen. Naar verbinding met natuur, met mensen, met mezelf.

Rituelen leven. Ze bewegen. En traditie wordt in ere hersteld of zo voel ik dit.

Prachtig, eerbiedig en in een ingetogen schoonheid mocht ik dat afgelopen woensdag ervaren bij Ahawa in Ronse. Ik ben dankbaar voor de schoonheid en de verbondenheid die ik er zag. De speelsheid, de vrijheid. Het heeft iets in me geraakt. Alweer.

Op een moment die namiddag werd ik heel stil. Alsof alles rond me vertraagde. Alsof ik kon kiezen, vanuit mijn hart, om volledig over te geven. Dat moment, tussen heldere aanwezigheid en diepe connectie met de plek, daar haal ik mijn stroom uit. Die energie geef ik door in mijn sessies.

Straks trekken we naar het Sint-Jansfeest. Dankbaar dat de jaarfeesten ook op school gevierd worden. Dankbaar dat ik onze dochters kan meenemen, de zweethut in, naar de zomerzonnewende naar gebruiken en rituelen. Naar verbinding met zichzelf, in alle speelse vrijheid. Ik ontdek wat er wil ontstaan en groeien, en wat ik daaruit mag leren. En dat samen leren met de kinderen vind ik belangrijk. Dat we niet wachten moeten tot we alles of genoeg weten om het door te geven. Het is in het ontdekken, fouten maken en ontdekken dat we tegelijk alles en niets weten dat we elkaar echt ontmoeten.

Morgen bereikt de zon haar hoogste punt. De langste dag. Het sterkste licht. En precies daar, op dat hoogtepunt, voel ik altijd hetzelfde: geen einde, geen afronding. Een stilte waarin alles wat leeft heel even zichtbaar wordt.

Dat is wat ik elke keer weer leer, bij elke zonnewende, bij elke ademsessie, bij elk moment van volledige overgave. Het hoogtepunt is nooit het einde. Het is de plek waar je pas echt kan zien wat er de afgelopen tijd groeide.

Waar Afrikaanse tradities en onze eigen gebruiken mogen samenkomen, daar voel ik mij thuis. Ik weet niet waarom Afrika dat gevoel in mij wakker maakt, dat van thuiskomen. Maar het raakt me iedere keer opnieuw. Mijn twee werelden, dichter bij elkaar door reizen, verhalen, muziek, uitdagingen en gebruiken.

Ik neem je graag mee, en laat het je voelen.

Zo kan je mee op reis naar Marokko in 2027. Een mix van therapie en het land voelen. Connectie met de aarde.

Zondag 28 juni komt Gershan naar België, een Zuid-Afrikaanse artiest die op zijn unieke manier een ademsessie brengt met live muziek. Er zijn nog 5 plaatsen.

Voel je dat dit ertoe doet? Kom mee en geef je eraan over.

Reserveer hier je plek.

Misschien vind jij je stilte in de drukte in de tuin, met je voeten in het gras, of gewoon even met een boek op een bankje in de schaduw. Waar je hem ook vindt, ik wens hem heel bewust toe.

Liefs,

Vanessa