Ik kreeg voor mijn verjaardag een geweldig geschenk van de oudste dochter: een trip naar Parijs!
Een stad waar ik nooit eerder kwam en begeleid door de dochter. Een beetje gezonde stress omdat ik niets zelf had gepland. Ookal voelt het bijzonder dit als geschenk te krijgen toch was er ook een heel klein beetje weerstand.

Reizen naar Afrika geen probleem, in groep met 2 of alleen. De bergen op, waterval af, slapen op de grond in hotel of hut, niets kan mij daar deren. Alsof ik daar van nature thuis hoor. Het eten, de taal, muziek, alles wat ik ruik, aanraak en zie vervult me.

Door in Afrika te reizen ontdekte ik ook België. Ik ontdekte waar ik zo van genoot in Afrika en vond dat ook voor een stukje in België. Ik heb altijd het gevoel gehad hier niet te willen wonen, maar tijdens een ademsessie rond het thema geboortescript werd me duidelijk waarom ik hier geboren ben. Van hieruit kan ik nl. op andere dingen focussen en ondertussen ook daar ondersteunen. De focus in Afrika ligt vaak op werk, familie en overleven en hier kunnen wij ons onder meer bezig houden met jawel.. ademhalen.

Ik kan je niet uitleggen hoe de reactie was toen ik daar vertelde over ‘rebirthing’. Hoe wij door onze levensstijl steeds verder zijn afgedwaald van ons natuurlijk ademhalingspatroon en hoe ons lichaam zich onder meer door het dragen van beugels en (niet meer) kauwen van bewerkte voeding heeft aangepast. In Oeganda is het natuurlijk dat kinderen rauwe voeding heel lang kauwen terwijl wij onze kinderen aanleren met de mond dicht en met mes en vork te eten. Zie je wel, reageerde een dame in het dorp: ‘er wordt neerbuigend op ons neergekeken uit het rijke westen, hoe we met onze handen eten en kauwen, hoe we dicht bij de natuur blijven bewegen. Maar dit alles heeft een reden en niet enkel voor de smaak’. Het is de natuurlijke wijsheid, de bron van informatie die generatie op generatie wordt doorgegeven waar ik van hou. Maar ook in Oeganda, zie je jammer genoeg steeds vaker gefabriceerde voeding verschijnen. Waar natuurlijk, biologisch en zelf geteeld de norm was, verandert dit steeds meer naar een snelle hap uit de winkel door langere werkdagen en reclame via influencers, sociale media en publiciteit in de straten.

In het boek van James Nestor: Breath, ‘The new science of a lost art‘, las ik over dysevolution: het feit dat onze voeding van de laatste decennia de anatomie van onze schedels heeft veranderd. Door het bereiden en bewerken van ons eten en de toenemende hoeveelheid easy food zijn we minder gaan kauwen. Dit leidde na enkele generaties tot botafname van onze kaak en neus waarmee wij onze ademhalingswegen vernauwden. Het verklaart ook waarom we scheve tanden kregen.

‘When you change your breath you change how you experience life’

Gelukkig is het tij te keren, want de mond en keel bevatten spieren die we kunnen trainen door onder andere veel te kauwen. Dat gaat bij kinderen uiteraard het gemakkelijkst. Zeker als ze in het begin van hun leven een periode lang borstvoeding hebben gekregen. Voor volwassen is er ook nog hoop en kan intensief kauwen nieuwe botvorming in het gezicht stimuleren. je kan bijvoorbeeld gaan kauwen. Er bestaan speciale soorten zoals het Turkse merk Falim (zo taai als schoenleer), waar je zomaar een uur zoet mee bent en ‘mastiekkauwgom’ dat uit hars wordt gewonnen. Het spul kan smerig smaken, maar biedt een ongenadige work-out voor je kaken. Ik heb het nog niet geprobeerd maar staat op mijn lijst van dingen die ik zelf moet proberen/doorstaan. Ook is het een goed idee om in plaats van smoothies en sappen naar binnen te laten glijden, je tanden weer te gebruiken waarvoor ze bedoeld zijn.
Gelukkig is er Vincent Oloo uit Kenia. Lid van IBF sinds 2008 en al 17 jaar ‘breathworker’. Tijdens een online sessie op de internationale dag van de adem in april vertelde hij over zijn aanpak binnen en buiten Kenia. ‘When you change your breath you change how you experience life’, zei hij. En dat is ook echt voor mij zo gebleken.

Angst!

Ondertussen in Parijs, genietend van lekker eten, flanerend, de trappen van Montmartre op met de focus op de ademhaling was daar plots angst! Op de Eiffeltoren staand voelde ik plots een beklemmend gevoel!

Ik voelde de angst toen ik naar beneden keek. Ik herinnerde me hoe ik bengelend aan touwen in de waterval van Mount Elgon (Oeganda) genoot in volle overgave, en nu, op een toch wel veilige constructie, voelde ik beklemmende angst.
Ademen! Ik ademde rustig, maar elke stap ik die verder wilde zette voelde ik opnieuw de angst. Langzaam ademen. Het was geen alles verlammende angst, maar zorgde voor ongemak en onrust.

4-7-8

De Amerikaanse arts Andrew Weil ontwikkelde een ademhalingsoefening die zou helpen om te ontspannen voor je gaat slapen. De techniek wordt 4-7-8 ademhaling genoemd:

• Adem vier tellen in door je neus.
• Houd zeven tellen je adem in.
• Adem rustig uit via je mond terwijl je tot acht telt.

Deze ademhalingsoefening hielp me al meermaals door het proces van opkomende migraine.
Wat ik mezelf had aangeleerd was zo snel mogelijk een pijnstiller nemen voor het zou doorbreken. Dit uit ervaring van talloze uren migraine pijnen die niet te beschrijven zijn.
Tot ik begon met bewust adem te halen en leerde hoe de eerste symptomen tegen te gaan door deze ademhalingsoefening. Heel bewust ademend, in zeer ontspannen houding en net zo lang tot de symptomen weg zijn. Dan kruip ik in bed en halelujah!, 4 keer op 5 breekt de migraine niet door en dit zonder pijnstillers!

Deze oefening kalmeerde me ook op 57 meter boven de grond op vloerdelen van glas recht de diepte in kijkend. De kriebels bleven maar ik bleef er rustig onder en voelde de angst wegebben. Een overwinning! Eens thuis zei mijn man toch eens een ademsessie te doen over hoogtevrees, om uit te zoeken waar het vandaan komt en waarom ik dit in de natuur nooit eerder heb ervaren maar wel op een gebouw. Glimlachend geef ik hem een dankbare zoen. Wat fijn om samen te kunnen ademen, wat fijn om dit proces te delen, wat fijn dat hij ook ziet wat ademen brengt en hoe verhelderend het kan zijn.

Mijn volgende sessie heeft dus een uitdagende intentie. Maar eerst lonkt deze uitdaging: volgend weekend het ijsbad in.