Een spiegel voor mijn ziel

India. Een land dat je niet alleen bezoekt, maar dat je volledig opslokt. Een plek waar het leven in al zijn kleuren, geuren en tegenstellingen op je afkomt. Waar je niets anders kunt doen dan overgeven aan de intensiteit en het onbekende. Voor mij was deze reis niet zomaar een vakantie, het was een fijne confrontatie met mezelf, een verkenning van wie ik ben, van wat me drijft en wat me raakt.

Twintig dagen lang liet ik mijn gezin, mijn gsm en mijn vertrouwde gewoontes los—alles wat me leek vast te houden in het bekende. India bracht me naar een wereld van rituelen, vuurceremonies, heilige wateren en diepe stilte. In een tempel in Chiliyanaula (Ranikhet) werd een vraag die mijn hele wezen doordrong eindelijk beantwoord: “Wie ben ik?” en in de grot waar Babaji verscheen in Haidakan voelde ik de energie opborrelen.

Deze reis bood me antwoorden en inzichten. Ik ontdekte mijn grenzen en leerde op een andere manier hoe ik die kon bewaken. Tegelijkertijd zag ik mezelf vaker in echte ontmoetingen met anderen en vond ik spontaniteit in het geven. Niet langer gedreven door pleasegedrag, waar ik vroeger zo bedreven in was, maar vanuit een oprechte dankbaarheid voor het leven en herkenning in de ander.

Echt ontmoeten betekent voor mij niet kijken naar de ogen van de ander maar die blik en beleving, de verbinding voelen vanuit het hart door de ogen. Echt geven is beleven, spontaan en zonder verwachtingen. Dat is waar ik van opleef—van die momenten die voorbij gaan aan taal en waarin intens vertrouwen ontstaat. Die bevestiging vond ik daar, in India, in de ontmoetingen, in de overgave en in de stilte.

Holi-fest
Het Holi-festival was een waar feest van kleur en speelsheid. In de tempels vol regels en voorzichtigheid barstte plots de kleurbommen los. Hier kan echt alles!
Ik werd opnieuw herinnerd aan de eenvoud én de complexiteit van het leven. India beleven was voor mij de overgave aan de veelzijdigheid. En daar echt oordeelloos en genietend even deel van kunnen uitmaken was mijn groot geluk.
Ademenen bracht me dat: los van oordeel, los van pleasegedrag, los van onrust en verveling. Leven in het nu. De kracht van overgave, het openen van de zintuigen en de heling die komt door verbinding met jezelf en de wereld om je heen—het zijn inzichten die de kern vormen van wat ik doe en wie ik ben.

Ademhalen is zoveel meer dan een oefening; het is een poort naar rust te midden van chaos en een ankerpunt van stilte in de drukte. Tijdens deze reis werd me opnieuw duidelijk hoe diepgaand ademhaling kan werken en hoe het mensen helpt om balans te vinden. Het heeft mij laten zien hoe ik anderen nog beter kan begeleiden bij het herstellen van hun innerlijke evenwicht.

Door bewust te werken met ademhaling, nodig ik mensen uit om opnieuw verbinding te maken met hun essentie. Het is een uitnodiging om de eenvoud en schoonheid van het leven te herontdekken, en een diepere betekenis te vinden in het hier en nu. Ademhaling opent de deur naar zelfontdekking—een krachtige reis naar binnen waarin mensen leren overgeven aan wat is, en zich te focussen op datgene wat werkelijk belangrijk is. Het is in die overgave en scherpte van focus dat zij hun eigen kracht vinden en vertrouwen hervinden.

Een blik vooruit

Hoewel ik niets liever wilde dan thuis zijn bij de mensen waar ik zoveel om geef en de plek waar ik van hou lonkt een volgende reis. Afrika; want de grondende energie die ik daar voel, blijft voor mij voelen als thuiskomen, mijn basis. Dat wil ik heel graag een stukje delen. Daarom organiseer ik volgend jaar (maart 2026) een reis naar Oeganda: RawRoots. Geen gorillaspotting, wel overgave, geen uurwerk, wel ritme! Meer daarover volgt binnenkort.